Hatırlıyorum...Onunla ilk kez, abimin üniversiteden dönerken getirdiği kitapları karıştırmakla meşgulken tanıştım. Büyük bir zevkti bu iş benim için çünkü o zamanlar farklı dünyalara yolculuk etmek hiç bu kadar kolay ve ucuz değildi. Bu sefer “ay karanlık” bir gecede çıkmıştım yola. Yangın mavisi bir ışık aydınlattıkça sayfaları, “çıldırasıya seviyordum” o an akıp giden zamanları. Farklıydı... Şiir hiç bu kadar öfkeli değildi daha önce, hiç bu kadar çıplak...
"Haberin var mı taş duvar?
Demir kapı, kör pencere,
Yastığım, ranzam, zincirim,
Uğrunda ölümlere gidip geldiğim
Zulamdaki mahzun resim.
Görüşmecim yeşil soğan göndermiş
Karanfil kokuyor cigaram
Dağlarına bahar gelmiş memleketimin."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder